Czy mogę ci mówić MAMO

Czy mogę ci mówić MAMO

Prawdziwa historia niezwykłej adopcji

Książkę tę dedykuję mojemu adoptowanemu synowi Michałowi. Jestem mu wdzięczna za zaufanie, jakim mnie obdarzył. Podziwiam go za odwagę i siłę. Podczas wielogodzinnych rozmów nieraz pytałam: „Michał, jak ty to zrobiłeś, jak ci się udało przejść przez takie piekło i nie zostać diabłem?”. Michał nie dość, że nie został diabłem, to jeszcze jest pięknym człowiekiem o wrażliwej duszy i sercu pełnym empatii i miłości. Jest bohaterem z tragiczną przeszłością i niewyobrażalną siłą, który wybrał mnie na swoją mamę…

Nowa powieść Agaty Komorowskiej Czy mogę ci mówić MAMO to niezwykle osobista opowieść o niej, jej synu Michale i o tym, jak została jego mamą. Historia bezwarunkowej miłości, cudów, wzlotów i upadków oraz walki, jaką musieli stoczyć oboje, by mogli się stać rodziną. Pozycja obowiązkowa na półce rodziców – zabieganych, uważnych, zagubionych, szukających, zrezygnowanych, spełnionych, a zwłaszcza tych, którym się wydaje, że „już nie dadzą rady” oraz takich, którzy myślą o adopcji, ale nie mogą się zdecydować.

Michał pierwsze lata życia spędził najpierw na ulicy, potem w pogotowiach opiekuńczych i w domach dziecka. Chłopiec bez ojca, z matkę niezdolną do opieki nad nim i jego licznym rodzeństwem i nieciekawą można rzec przeszłością. Nieciekawą nie dlatego, że był zły, to życie źle się z nim obeszło. Chłopiec, którego poznajemy na początku historii, ze względu na wiek (ale nie tylko) nie miał szans na znalezienie rodziny… A potem los zdecydował inaczej, stawiając na jego drodze autorkę książki.

Czy mogę ci mówić MAMO to również historia autorki Agaty Komorowskiej; niezłomnej kobiety, która, mimo że tuż po rozwodzie, mimo że sama z trójką dzieci – jednym zbuntowanym nastolatkiem, jednym niepełnosprawnym synkiem i adoptowaną córeczką – znalazła w sercu i domu miejsce dla Michała, a potem walczyła o niego z całych sił: w szkołach, na ulicach, komisariatach i sądach, by mógł zostać z nimi na zawsze.

Agata Komorowska poznała Michała w czasie szkolnej wigilii w gimnazjum starszego syna. Z czasem znajomość chłopców przerodziła się w braterską więź, a Michał dzień po dniu stawał się członkiem jej rodziny. 21 maja 2018 roku, po dwóch latach walki, oficjalnie został jej synem. Gdyby ktoś wyobrażał sobie ten czas i okres po adopcji jako drogę usłaną wyłącznie różami i miłością, byłby w wielkim błędzie.

Autorka z niespotykaną szczerością opowiada o doświadczeniach związanych z adopcją: o walce z urzędami i biurokracją, domami dziecka i nieżyczliwością, jakiej Michał doświadczył ze strony tych, którzy powinni przede wszystkim dbać o losy dzieci, które są im powierzone, a także o macierzyńskich sukcesach i porażkach, młodzieńczych wyskokach, walce z przeszłością, radościach i smutkach, ale przede wszystkim o wielkiej, bezwarunkowej miłości matki do dziecka, które – skrzywdzone i nieumiejące się poruszać w świecie, w którym relacje opierają się na zaufaniu i uczuciach – pojawia się w bardzo trudnym dla niej momencie życia i nieustannie konfrontuje ją ze swoimi demonami.

Niezwykle ważne i poruszające są fragmenty książki napisane przez Michała, który komentuje w nich kolejne etapy ich wspólnego życia i dzieli się z czytelnikami trudnymi emocjami, lękami i chwilami szczęścia, w które tak trudno było mu uwierzyć. Pozwala zajrzeć do serca dziecka, które nauczone nie kochać, stara się odnaleźć w rzeczywistości otaczającej go miłością i szacunkiem. Jak wielkiej trzeba odwagi, by podzielić się taką historią.

I Agata, i Michał mają nadzieję, że książka zainspiruje do działania tych, którzy myślą o adopcji, ale się wahają. Apelują do rodziców, którzy oddają dzieci, bądź tracą je, ale nie zgadzają się na adopcję, by nie zwlekali, bo tylko w ten sposób mogą dać im szansę na rodzinę i szczęście. A to ich jedyne marzenie.

Według raportu Najwyższej Izby Kontroli z 2018 roku w placówkach opiekuńczo-wychowawczych i zastępczych na terenie Polski przebywało 75 tysięcy dzieci. Do adopcji kwalifikowanych jest około 6 tysięcy rocznie. Raport NIK-u określa również przyczynę tak niewielkiej liczby dzieci z uregulowaną sytuacją prawną:

„NIK zauważa, że wina nie leży wcale po stronie sądów, jak wynika z powszechnego przekonania. Gdy już trafiają do nich sprawy opiekuńcze, to są one załatwiane dość sprawnie. Połowa postępowań w sprawach opiekuńczych jest rozpatrywana w terminie do trzech miesięcy, a ponad 80 proc. spraw do pół roku. Sedno problemu leży w zbyt długim okresie przebywania dzieci z nieuregulowaną sytuacją prawną w domach dziecka i rodzinach zastępczych. W opinii NIK-u problemem są tu przede wszystkim niewystarczające działania powiatów na rzecz wychodzenia dzieci z pieczy zastępczej. W 2016 roku opuściło ją tylko 22 proc. dzieci, z tego największa grupa (prawie 30 proc.) z powodu osiągnięcia pełnoletności” (raport NIK-u „Wykonywanie zadań przez ośrodki adopcyjne”, sierpień 2018 roku).

Czy mogę ci mówić MAMO to jednocześnie biografia, wzruszająca powieść i poradnik dla każdego, kto myśli o adopcji lub roli rodziny zastępczej albo po prostu stara się okiełznać własnych dzieci i szuka inspiracji. Jest to też dający wiele do myślenia obraz wymagającej codzienności samotnej (i samodzielnej) mamy wychowującej gromadkę niezwykłych dzieci – każdego gaszącej małe i duże pożary. Jest przykładem mądrego rodzicielstwa i lekcją szacunku do dzieci. Bezcenna pozycja na półce każdego rodzica.

Część poradnicza książki została napisana przy współpracy z Wojewódzkim Ośrodkiem Adopcyjnym w Warszawie oraz Towarzystwem „Nasz Dom” wspierającym rodzinną opiekę zastępczą.

 

Książka dostępna jest w wersji papierowej oraz jako ebook i audiobook w większości księgarń i serwisów czytelniczych.

 

1 thought on “Czy mogę ci mówić MAMO”

  1. Ta książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie.. Czyta się ją przyjemnie mimo tematów jakie są w niej poruszane .. Nie mogłam się od niej oderwać..
    Sama pracuję z rodzinami zastępczymi ze strony instytucji a dzięki tej książce mogłam spojrzeć na swoją pracę z innej strony.
    Bardzo za to Pani dziękuję

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.